Yaşamımdan dökülen kelimeler

Yorgunluktan elimin tuttuğu kalemle yazıyorum bu kelimleri soğuk bir gecenin en kalabalığında.gözümde birikmiş, yatakla sevişeceğim zamanların düşü. Saçlarımın en kabarık ve karmakarışık hali ile düşünmekteyim. Saatler öncesi geliyor aklıma. Gecenin koynundan gelen bir mavi trenin rayları üzerinde yürümekteydim. Sonsuzluğa doğru uzanıyordu. Geliyordu,gelişlerimin şehrine. Mavi trenin arkasına düşlerimle bağlanmış olan yanlızlık vagonları , bir umut taşıyordu bütün yalanlara melhem olsun diye. Bekliyordum başlangıç istasyonunda bekleyişimi. Geç kaldı biraz. Belkide rotar yaptı hüznüm başkentinde ,belkide bana kırıldı, kızdırdım onu en son ki cümlemin bütün yanlığı ile. Saaat gecenin ben vakitleri ve ben hala beklemekteyim,bütün düşlerimin saf maviliği ile. Belki bir an gelir diye , bekleyişim... Eserim 25/02/2008 00:36 y.e yurdu eskişehir

“O”            Nasıl başlayacağımı bilmeden başladım bu yazıma çünkü gerçekten ne yazacağımı neler yazabileceğimi hiç bilmiyorum. Sadece içimden yazmak geliyor.Ben şuan da yalnızlığımın tam ortasında ve tam ortanın ona yakın olan tarafındayım. aklımda düşünülmeden düşünülen düşünceler biriktiriyorum. halen düşünüyorum bunları , şunları , onları ve “o” nu. “o” diyorum çünkü “o” nun hayatımdaki anlamı sadece bir sıfat ya da üçüncü tekil kişi ya da sadece bir harften ibaret değil.“o” benim hayatım. sevinçli bir “o” , hüzünlü bir “o” , duygulu bir “o” , unutulmayan, unutulamayan, unutturulamayan, ve unutturmak istenmeyen bir “o”. Hani kalabalık arasında yalnızım dersiniz ya, hüzünler içine sevinçler yaşarsınız ya işte öyle bir “o”. “o” ndan kalan bir sevgi ve şefkat taşıyorum kalbimin “o”na yakın olan tarafında bir kalp içerisinde. ben “o” nun cennetiyim “o” benim meleğim. Ben “o” nun içinde “o” benim içi...